Annemarie naar Washington DC

Zondagmorgen

Vanmorgen al iets minder vroeg wakker. Rustig wakker worden dus. De eerste vraag nu is waar ga ik ontbijten. Het hotel heeft geen ontbijt. Er zit hier wel om de hoek een leuk hip tentje: Soho Tea & coffee, Ik bestel een lekkere bak koffie en een bagel met ei en kaas. Nou op die bagel heb ik de hele dag kunnen rondlopen. Het was een stevige hap. Het was er nog erg rustig, maar ja ik was ook erg vroeg. Mijn auto stond er nog netjes bij. Er zat wel ijs op de voorruit. Ik had thuis nog bedacht of ik een ijskrabber zou meenemen. Niet gedaan. Nou dat zien we morgen wel. Vandaag blijft hij lekker staan. Ik ga met de metro. Een stuk goedkoper dan parkeren. En hier staat hij gratis. Ik geniet ondertussen van het lekkere ontbijtje en het steeds mooier wordende zonnetjes. Het wordt tijd om weer eens verder te gaan.

Wat gaan we doen?

Ik loop in de zon richting Dupont Circle. Wat leuk zo op zondagmorgen. En ik zie een leuk marktje. Ik loop een rondje. Veel groente en fruit, zelf gebakken brood. Er is zelfs een kraam waar je je groenafval kan brengen. Zij gaan het composteren. Ik koop er niets, het is nu wat lastig zonder keuken. Maar de sfeer is erg gemoedelijk en leuk om even te kijken. Dan maar eens op zoek naar een metro.

Metro

Gevonden! Het is toch iedere keer weer een zoektocht. En dan komt de volgende vraag: Welke kant moet ik op. Hier loopt alleen een rode lijn, maar je moet wel de goede kant op. Ik zet weer 10 dollar op mijn metrokaart. Een ritje richting Pentagon City kost $2.35 op zondag. Dat is te doen. Dus eerst met de rode lijn naar Metro Centrum. Daar moet ik overstappen. Volgens mij is er een belangrijke wedstrijd vandaag. De metro zit vol met mensen met mooie shirts aan. Iets van rood wit en de tegenstander is geel met zwart. Ik zoek het later op en het blijkt een wedstrijd te zijn tussen de Penguins en de Capitals te zijn. IJshockey dus. Ondertussen stap ik over op de blauwe lijn. Dan heb ik even de tijd om rustig te zitten. We rijden zelfs nog even boven de grond. Dat is voor de halte van Arlington. Daar stapt een hele groep in uniform in. Blauw. Ik stap uit bij Pentagon City.

Winkelen

Dan stap ik bijna gelijk uit de metro het winkelcentrum in. Het is er nog erg rustig. Veel winkels gaan om 11 uur open en dat is het net geweest. De verdieping waar ik op binnenkom zitten allemaal eettentjes. Als ik naar boven kijk zie ik heel veel bekende merken. Vooral kleding. Nou dat is altijd leuk. Voordat ik het goed door heb staat er een jongeman mijn handen te scrubben met zout uit de dode zee. Ik hoor aan zijn accent dat hij ook ergens anders vandaan komt. Dat klopt Israël vertelt hij. Hij probeert echt van alles aan mij te verkopen. Ik kom gewoon niet van hem af. De prijs zakt iedere keer weer en ik lach zo leuk en het is toch een geweldig product. Zelfs nadat ik een leuk potje zout heb gekocht, ik denk: ik ben nu van hem af, maar nee. Ik krijg er een tube bij voor een speciale prijs en nog een stuk zeep. Hij smeert ondertussen van alles op mijn handen en daarna ook voor mijn wallen onder mijn ogen. Ik zie er gelijk 20 jaar jonger uit. Wat een geweldig spul. Nee ik doe het echt niet. Volgens mij kan hij zand verkopen een bedoeinen in de Sahara. Of ijs aan eskimo’s. Gelukkig laat hij mij eindelijk gaan. Ik kan eindelijk andere dingen gaan bekijken. Ik zie wat leuke t-shirts voor Ethan bij Gap en voor mijzelf duik ik even Victoria Secret in. Ik weet van onze eerste vakantie in Amerika nog dat ze ook zeg maar gewone bh’s hebben. Toen heb ik lekker met Eileen daar gewinkeld. Ik koop er 2 en krijg er nog een hele leuke tas bij. Daarna kom ik girl scouts tegen die koekjes verkopen. Tja die kan ik dus echt niet laten liggen. Ik koop 2 doosjes. De meisjes zijn denk ik rond een jaar of 11. Het ene meisje moet op haar vingers tellen hoeveel ik moet betalen. 5 erbij 6. Oef. En dan betaal ik met 20 dollar en gaat ze vrolijk verder met haar vingers om uit te rekenen hoeveel ik terug kijken. Ach ze verkopen wel hun koekjes.  Ik loop het winkelcentrum even uit en het is ondertussen wel heel erg lekker weer geworden. Ik besluit terug naar het hotel te gaan en daar mijn tassen achter te laten voor deel 2 van de dag.

Het tweede tripje

Terug in het hotel neem ik even de tijd om mijn telefoon weer op te laden. Dan kan ik weer foto’s maken. Dan loop ik weer terug naar de metro en rijd richting Metro Centrum en daarna over op de blauwe lijn richting Smithsonian. Ik loop nog een rondje vanaf de metro naar Lincoln memorial. Ik maak heel veel foto’s. Ik denk dat ik die later op een aparte pagina ga zetten. De zon staat al wat lager. Er lopen heel veel mensen rond. Mensen in korte broek en t-shirt en mensen met een winterjas. De Lincoln Memorial Reflecting Pool staat droog. Het is een flinke wandeling. Hier staan erg veel monumenten. Ik bekijk eerst het National World War II Memorial. Indrukwekkend. Er staan ook twee kransen, dus even kijken wat er op de linten staat. Daarna loop ik door naar het Vietnam Veterans Memorial. Dat is die bekende muur met al die namen erop. Het is erg indrukwekkend om te zien en om hiernaast te kunnen staan. Er liggen ook een paar bosjes bloemen. De zon gaat langzaam onder en ik wandel maar weer eens terug naar de metro. Het is indrukwekkend hier en even later sta je weer in midden in de stad. 

Avond

Ik besluit het makkelijk te houden. Ik koop lekker 3 verse Krispy Kreme doughnuts en een salade . Als ik eenmaal terug ben op mijn kamer ben ik ruim 18.000 stappen verder en denk ik dat ik eerst maar even op bed ga liggen. Morgen vroeg op en dan maar op weg naar Shenadoahriver…..