Vandaag een hele aparte dag. Eigenlijk geen plan voor vandaag. Dus rustig opstaan, uitgebreid douchen, foto’s van gisteren op de site zetten. Dan weer naar Soho Tea and Coffee voor een ontbijt. Deze keer een bagel met cream cheese. Ei was ook lekker, maar wel zwaar. Daarna mijn fototoestel opgehaald en ben ik gaan rijden. Nou ook als het niet druk is, is het rijden in de stad een hele onderneming.
Ik besluit richting Annapolis te rijden . Hier is het wat grijs, misschien is het daar iets beter. Helaas de mist wordt steeds dikker. Toch besluit ik door te rijden naar Chesapeake Beach. Daar wordt het nog grijzer. Ook hier is het lastig om echt aan de waterkant te komen. Dit hebben we afgelopen zomer ook gemerkt bij Cape Cod. Bijna het hele strand is privé. Zo ook hier. Ik rij nog wat verder richting het zuiden. Wat wel grappig is, is dat de weg echt steil omhoog en omlaag gaat. Ik heb niet veel foto’s gemaakt vandaag. Ben meer met het rijden bezig geweest.
Dan ben ik door gereden naar Prince Frederick. Voor een beetje internet maar weer een Starbucks gedaan. Even bellen met de thuisbasis. Wat wel leuk is op zo’n gewone dag door de week is dat ik heel veel schoolbussen heb gezien. Volgens mij zit ik nu aan de overkant van een grote school. Ze bleven maar langsrijden. Ik denk wel een stuk of 40. Daarna heb ik de 231 gepakt. Daar zit nog een leuke brug over het water in. Tja weinig van te zien in de mist. Ja de brug wel maar geen uitzicht. Ik besluit maar terug te rijden naar Washington. Het is nog wel vroeg maar dan heb ik minder last van de avondspits.
Ja en dan veel te vroeg bij het hotel. En waarom te vroeg? Je mag tussen 4pm en 6.30 pm niet aan de straat parkeren. Nou in de weide omgeving kan je niet parkeren of mag het gewoon niet. Dan maar rondjes rijden. Nou daar is de lol ook snel vanaf. Tegenover mijn ontbijttentje is een soort van parkeerplaats. Maar er zit nu geen mannetje en verder is er niets. Ik zit dit nu te schrijven met een schuin oog op mijn auto en de klok. Wachten tot 6.30 pm. Er zijn ook mensen die het erop wagen en toch hun auto aan de straat parkeren. Om kwart over 6 haal ik mijn auto weer op en ik zie dat er al een auto staat. Zal ik het wagen of niet. Dan zie ik een agente lopen met een boekje in de aanslag. Dan nog maar een rondje rijden. Ik maak nog een soort van parkeerbeweging, maar ze schudt haar hoofd. Nog een rondje rond de kerk. Hopende op rode stoplichten, dan duurt het iets langer. Nou stipt 6.30 uur parkeer ik de auto voor de auto die er al staat. Die heeft een bon zie ik op de vooruit. Ik sta wat dicht bij de bocht, maar het moet maar. Er staat ook een auto twee plekken bezet te houden.
Ik besluit vanavond maar eens in het hotel te eten. En een biertje te drinken. Ik mag eerst twee biertjes proeven en ik ga voor de Crooked crab chuck brown. Donker bier. Ik zit lekker aan de bar en ik bestel een Chicken pot pie. Ze draaien hier lekkere jaren 80 muziek en het gaat van Survivor, George Micheal, Queen naar Prince. Ik voel mij ineens weer jaren jonger. Gelukkig maar, want na een avondspits hier in Washington ben je jaren ouder geworden. Je wilt toch ook je huurauto heel houden. De Chicken pot pie is heerlijk en gelukkig niet te groot. En niet duur. Voor 21 dollar ben ik klaar voor alles en dan heb ik nog een hele grote tip gegeven. Daarna sta ik nog even aan de receptie te praten in de hoop dat diegene die achter mij staat met zijn auto nog weggaat. Hij heeft wel al gezien dat hij een bon heeft. Helaas gaat hij niet weg. Ik hoor van de jongen achter de receptie dat het een werknemer is en dat hij zelf zo stom is geweest om daar zijn auto neer te zetten. Dan ga ik maar even mijn koffie opdrinken op mijn kamer en lekker slapen. Morgen een lange dag voor de boeg.
Annemarie naar Washington DC 