Annemarie naar Washington DC

Roadtrip

Vanmorgen wat vroeg wakker geworden. Het nadeel als je je telefoon niet op stil zet. Daar denk je niet aan als het al een tijd stil is geweest op je telefoon. Ja dat klopt van thuis slaapt iedereen. Maar zo kon ik lekker op tijd opstaan en wat spullen bij elkaar zoeken. Vandaag ga ik een stukje rijden en eigenlijk is het de bedoeling dat ik ook ergens anders ga overnachten. Zo tegen een uur of 8 vertrek ik vanuit Washington. Het is nog lastig om de stad uit te komen. Eerst was het rustig, maar daarna kom ik toch in de file. Ik rij de I66 west. Die is under construction. Mijn doel vandaag is Shenandoah River en dan specifiek een stuk rijden van de Skyline Drive. Maar eerst maar eens kijken of ik ergens een ontbijtje kan scoren. Het wordt een Cracker Barel. Het wordt een rustig ontbijtje, want ze hebben daar geen wifi. Ik bestel een lekker ontbijtje. Ik vermoed dat ik de rest van de dag geen honger zal hebben. Daarna nog even langs de Walmart voor een lekker sapje voor onderweg. En ondertussen even wat kaarten downloaden, want ik heb niet alles merk ik.

Skyline Drive

De skyline Drive begin bij Front Royal. Het schijnt een hele mooie route te zijn om te rijden  en hij wordt aangeraden om te doen als je hier in de buurt bent. Hij kan wel druk zijn staat er in de reisgids. Waarom het ik het gevoel dat dat niet zo is in dit jaargetijde. We zullen zien. Ik betaal netjes de toegang. Ik kan ook kiezen voor een parkpas, maar ik vermoed dat ik niet snel terug zal komen en dan ook andere parken zal bezoeken. Het is een hele mooie route. Om de ongeveer 2 mile is er stop om het uitzicht te bekijken. De route begint op 712ft en klimt richting de 3000ft. Je blijft op hoogtes rijden tussen de 2700 en 3600ft. Hier en daar ligt er ook nog wat ijs. De kleuren zijn nog echt winters. Het is hier heerlijk rustig. Heel weinig auto’s. Ik vermoed dat dit in de zomer wel anders is. Het is ook heerlijk stil. Af en toe zet ik de auto stil en ga even genieten van de stilte en het uitzicht. Ik heb ook ongelooflijke mazzel, want het zou eigenlijk regenen vandaag, maar ik zit gewoon in de zon. Het is zo rond de 57’F, 14’C. Ik heb heel veel foto’s gemaakt. Ook een paar korte video’s. Ik ga ze weer op een aparte pagina zetten. Op één van de laatste parkeerplaatsen die ik passeer voordat ik het park weer uitrij zie ik ineens wat staan. Ik had wel al wat eekhoorntjes gezien,  maar verder was het erg rustig. Voor veel dieren is het nog wat te koud om echt te voorschijn te komen. Ik zie wat reeën grazen langs de kant van de weg. Ik kan de auto stopzetten op de parkeerplaatsen en ze gaan gelukkig rustig door met grazen. Even tijd om mijn fototoestel te pakken en kijken of ik ze kan fotograferen. En dat is gelukt.

Daarna wordt het tijd om weer eens richting de bewoonde wereld te gaan rijden en een hotel te gaan zoeken. Ik rij nog wat verder west. Ik rij naar de plaats Harrisonburg. Daar kom ik weer terecht in het gebied met de bekende winkels en eettenten. Ik besluit even te kijken waar ik het beste internet heb en zoek een hotel. Hier om de hoek zitten twee goedkope ketens. Ik kies er één en boek via booking. Dat lukt voor een leuke prijs. Als ik later bij de receptie sta blijk ik goedkoper uit te zijn dan mijn buurman die een leuke prijs probeert te regelen en contant betaalt. Ik betaal toch 11 dollar minder.

Diner

Waar ga ik eten? Als ik naar buiten kijk zie ik zo al 6 verschillende eettentjes. Ik heb ook gezien dat hier een Olive Garden zit. Die hebben we nog niet gehad, dus tijd om deze maar eens uit te gaan proberen. Ik heb helaas geen coupon zoals de moeder van Howard wel altijd had. Het is maar goed dat Gabri er niet bij is, want dan waren we gelijk weer naar buiten gelopen. Er hangt een stevige kaaslucht binnen. Later zie ik hoe dat komt. Over bijna ieder gerecht dat ze serveren, vragen ze of ze er kaas overheen moeten doen. En dat malen ze ter plekke over je bord heen. Zodra je zit krijg je direct de wijnaanbieding voorgesteld. Die neem ik niet want ik ben met de auto. Ja heel erg het is maar 300 meter denk ik, maar ja wandelen doe je in de natuur, niet in de stad. Living the American life. Ik bestel pasta met garnalen. Ik krijg een hele grote bak salade bij. Mag er kaas overheen mevrouw? Ja doet u maar. Ook over de pasta gaat nog wat extra kaas. En ik krijg er de famous breadsticks, volgens Eileen, bij. Die zijn inderdaad heerlijk. Het is weer veel te veel en ik krijg natuurlijk het aanbod of ik het mee wil nemen. Dat is wat lastig als je aan het reizen bent. Het gaat allemaal heel snel hier. Het is dat ik nog even rustig aan het genieten was en langzaam heb gegeten, maar met 35 minuten sta ik weer buiten. Ik rij maar weer terug naar het hotel en zet de tv maar weer aan. Ik begin nog aan dit verhaal, maar ik val zo rond half 10 in slaap achter mijn laptop. Morgen weer een nieuwe dag.